Blog on MotoNavigator

Kroatië. Meer plan was er niet.

Tue, 20 Oct 2026 00:00:00 +0000

Achttien jaar rijbewijs, vijf weken R 1250 R, negen dagen de tijd - en één woord als reisplan.

Er was precies één voorwaarde, en die bestond uit één woord: Kroatië.

Geen terugkeerdatum, behalve het aantal dagen. Niets geboekt. Geen route.

Wat er ook niet was: ervaring.

Ik had mijn rijbewijs al achttien jaar. Daarop staat wat je mag rijden, en bij mij stond daar ook de grote motor op. Achttien jaar lang had ik hem dus altijd bij me, in mijn portemonnee. Gereden heb ik helemaal niets.

Voor het onweer uit over de Grossglockner

Wed, 21 Oct 2026 00:00:00 +0000

Om zeven uur was ik wakker. Het onweer had ik de avond ervoor al gecheckt en bij het hotel met andere motorrijders besproken, ’s ochtends werd het nog eens bevestigd: er kwam een onweersfront aan dat in de loop van de middag over de Alpen zou trekken, en wij wilden ervoor blijven.

Dus gaan. Even na negenen zaten we op de motor, en het was de beste beslissing van de dag. Meteen aan het begin lag een stuwmeer langs de weg, vuil maar op de een of andere manier toch mooi.

De wind die je schuin rechtdoor laat rijden

Thu, 22 Oct 2026 00:00:00 +0000

Op de derde dag liet ik de mooiste weg van de regio achter me en reed ik naar de zee. Kort na tienen gingen we weg, vanaf het hotel bij Nova Gorica, een kort stuk Sloveense snelweg, dan Rijeka, daarna alleen nog kustweg via Crikvenica en Senj. De kust was de weg.

Zonder spijt. Kroatië is kust. Kust is uitzicht, schoonheid voor het oog, een kustweg die zich om de rotsformaties windt.

De koffie, de bakker en een heel spontane veerboot

Fri, 23 Oct 2026 00:00:00 +0000

De volgende ochtend om zeven uur stond ik in een vreemde keuken en maakte ik een ineenstorting van de basisvoorziening mee.

Geen koffie.

Ik wil dat niet relativeren. Het appartement had alles: fornuis, koelkast, servies, pannen, een waterkoker. Wat het niet had, was iets waarmee je koffie kon zetten. Geen machine, geen kan, geen poeder, geen capsule, niets.

Ik heb de kasten opengedaan, een voor een, en achter de pannen gekeken. Lisa lag nog in bed en becommentarieerde de situatie vanuit de kamer hiernaast. Ze jammerde en foeterde, en ze had gelijk. Ik citeer niet.

Een kamer binnen een uur

Sat, 24 Oct 2026 00:00:00 +0000

In Ancona val je niet van de veerboot af. Je wordt erdoor uitgescheiden.

Zes uur ’s ochtends, motorgeluid, omroep in twee talen, tl-licht op het autodek dat je vertelt hoe je eruitziet. Een paar uur slaap, de rest half wakker tussen scheepsdiesel en een kind dat op een gegeven moment iets belangrijks mee te delen had. Vierentwintig uur niet gedoucht. Zout in je gezicht, zout in je haar, vermoedelijk ook zout in je jas.

De Stelvio kent iedereen. Maar ken je de zuidkant van de Vršič?

Wed, 30 Sep 2026 00:00:00 +0000

Er zijn passen waar iedereen het over heeft. En er zijn passen waar je het daarna over hebt.

De Stelvio hoort bij de eerste soort. 48 haarspeldbochten aan de kant van Prato, genummerd, met bordjes waarop je terugtelt zoals bij de lancering van een raket. Iedereen kent de foto: de bochten die als een weggesmeten kabel over de helling naar beneden hangen. Iedereen is er geweest of wil erheen. Op zaterdag staan daarboven meer GS’en dan op het parkeerterrein van een dealer. Ik weet het. Ik was er een van.

Een gedekte tafel zonder gastheer

Sun, 25 Oct 2026 00:00:00 +0000

Verder naar het noorden, dan naar het westen. De ochtend was een herinnering aan waarom je kustwegen in augustus moet mijden.

Rimini.

Rimini had ik als doel gesteld. Toen kwamen de toeristenmassa’s en kwam de kokhalsreflex.

Ik wil eerlijk blijven. Er wonen daar mensen die er niets aan kunnen doen. Maar Rimini in de hoogzomer, op een motor zonder kuip, met duopassagier en bagage, is een aaneenschakeling van stoplichten, hotelinritten, voetgangers met luchtbedden, scooters zonder herkenbaar regelwerk en een verkeersstroom die die naam niet verdient. Het is heet, het staat stil, en een boxercilinder die bij vijfendertig graden in de file pal naast je scheenbeen zit, wordt heel snel een persoonlijke aangelegenheid.

Een vriend en een camera

Mon, 26 Oct 2026 00:00:00 +0000

Naar beneden, naar de kust bij Viareggio, naar een vriend.

De zevende dag had een doel, en dat was geen pas en geen bezienswaardigheid. Het was een mens die ik lang niet had gezien: de vriend in Italië, die al op Pag meespeelde. Kroatië was afgevinkt, de voorwaarde vervuld. Alles wat nu kwam, was toegift, en een toegift mag een vriend bezoeken.

Sinds Pag lagen er een nachtveerboot, een strandhotel en een wijngoed met een gedekte tafel achter ons. Donderdagochtend was de Adriatische Zee nog naast de weg geweest, nu ging het dwars door Italië naar de andere zee. Op de kortste route naar Franken ligt Viareggio niet. Een vriend die je lang niet hebt gezien, is de beste reden voor een omweg.

42 graden in Lombardije

Tue, 27 Oct 2026 00:00:00 +0000

Van de zee naar het noorden. Kort voor elven vertrokken Lisa en ik uit Viareggio. De dag begon aan zee en eindigde 357 kilometer later in Trentino. Eerst ging het naar Carrara, dan door de Lunigiana, dan de snelweg op en over de Apennijnen naar Parma. Achter Parma begon de vlakte.

Lombardije in augustus is een bakoven. 42 graden gaf het display van de motor aan, daarbij waas, geen wind, snelweg en autoweg, en de lucht die je raakt is warmer dan je huid. Op een naked bike is daartegen geen verdediging. Dat is geen rijwind. Dat is een haardroger, over je hele lijf, drie uur lang. We stopten om de veertig minuten, dronken, goten water over ons functionele zomerondergoed zodat er iets zou koelen, en reden door. Dat was bijna erger dan Marokko.

De eindbaas en 707 kilometer naar huis

Wed, 28 Oct 2026 00:00:00 +0000

Vijf weken op de eigen motor. Daarvoor achttien jaar lang geen meter. Een roadster. Lisa achterop. Bagage. Nazomer.

En ik reed naar de Stelvio.

Het was zondag. Rond tien uur vertrokken we bij Comano Terme, naar het noorden, en ’s middags pauzeerden we in de Vinschgau ruim een uur. Bij Prad begint de pas aan de kant van Prad.

Achteraf was dat drievoudig dom, en ik som de fouten afzonderlijk op, omdat ze afzonderlijk te vermijden waren geweest. Ten eerste: beginner. Ten tweede: met Lisa en bagage, dus met een totaal ander rijgedrag dan waarmee ik mijn paar weken ervaring had opgedaan. Ten derde: uitgerekend de eindbaas. Er is in Europa nauwelijks een pas die beginners zo weinig vergeeft: 48 genummerde haarspeldbochten, en in elk daarvan verkeer.