Kroatië. Meer plan was er niet.
Achttien jaar rijbewijs, vijf weken R 1250 R, negen dagen de tijd - en één woord als reisplan.
Er was precies één voorwaarde, en die bestond uit één woord: Kroatië.
Geen terugkeerdatum, behalve het aantal dagen. Niets geboekt. Geen route.
Wat er ook niet was: ervaring.
Ik had mijn rijbewijs al achttien jaar. Daarop staat wat je mag rijden, en bij mij stond daar ook de grote motor op. Achttien jaar lang had ik hem dus altijd bij me, in mijn portemonnee. Gereden heb ik helemaal niets.
Dus eerst een opfriscursus, vrijwillig, bij de rijschool om de hoek. Met het examen had dat niets te maken, dat lag lang achter me. Ik liet liever een rijschoolmotor omvallen dan met mijn eigen motor als de grootste sukkel op de grond te liggen.
Daarna kocht ik een G 310 R. Die was te zwak, en dat was eenvoudig uit te leggen: ik weeg 100 kilo, de 310 heeft 34 pk, en met een duopassagier erbij gebeurt er niet veel. Ik zette Lisa erop, toen nog mijn vriendin, nu mijn vrouw. Ze klaagde zelf dat het te weinig was. Om toestemming bedelen hoefde ik niet.
Vier weken later stond er een R 1250 R voor mijn deur, vijf weken voor vertrek. Tot dan toe had ik het gered tot de beurt na de eerste duizend kilometer, en nog een paar kilometer erbovenop. Een roadster. Boxer, cardan, geen kuip, geen kofferset af fabriek, geen tank die voor Dalmatië is gebouwd.
En met dat ding en die staat van dienst ben ik in Franken vertrokken, met Lisa achterop, richting de Adriatische Zee.
Dat kun je moedig vinden. Je kunt het ook zien voor wat het was: de enige eerlijke manier om motorrijden te leren. De rijschool leert je routines. Negen dagen met bagage, hitte, wind, passen en een tweede mens leren je wie je eigenlijk bent op een motor.
Het opmerkelijkste was eigenlijk de mens achter me. Een duopassagier op een tocht van negen dagen is de meest onbeschermde deelnemer in het hele systeem - geen controle, geen zicht naar voren, geen stuur, en toch moet ze elke beslissing meerijden. Lisa deed dat bij iemand met ruim twee maanden praktijk, waarvan vijf weken op deze motor. Vertrouwen is op een motor geen metafoor maar een randvoorwaarde, en zij heeft het voorgeschoten voordat er dekking voor was.
Aan het eind stond er ongeveer 2.940 kilometer op de teller, verdeeld over negen dagen eind augustus 2024.
Kilometers vreten
De eerste dag was puur afstand. Franken achter je laten, naar beneden richting de Alpen, kilometers vreten zodat er op dag twee iets moois kan beginnen. De meest ondankbare dag van elke tocht, en de dag waarover nooit iemand schrijft.
Even na tienen reden we weg, via Ingolstadt en de Chiemgau het Berchtesgadener Land in. We wilden ergens de uitlopers van de Alpen in, een plek om te slapen, meer niet. En toen waren we verdwaald, of preciezer: de navigatie-app op de telefoon was gecrasht en had na het herstarten de bestemming vergeten die ik een halfuur eerder naar Inzell had veranderd. Ze bracht ons keurig naar de oude. Even na acht uur ’s avonds stonden we in de buurt van de Königssee, een heel eind naast waar we heen wilden.
Terug ging het met lege accu’s, vooral die van de intercom: navigatie-aanwijzingen hoorde ik niet meer. Langs de weg hebben we tien minuten geladen, zodat er weer wat in zat, en toen reden we door. Even na negen uur bereikten we Inzell.
Vooraf hadden we niets geboekt, helemaal niets. Inzell boekten we ’s avonds vanaf de telefoon, een uur of twee voor aankomst.
We sliepen dus in Inzell. Niet aan de Königssee - ernaast. Wat het betere deel van de fout bleek, want in Inzell geldt een prijsniveau dat niets met dat aan het meer te maken heeft.
’s Avonds op het bankje voor het huis, een biertje in de hand, de bergen voor mijn neus, benen die nagonsden van het zitten - en een nek die me voor het eerst vertelde wat “roadster zonder kuip” betekent op 563 kilometer. Op een naked bike houd je bij honderddertig je bovenlijf tegen een luchtstroom die een toermotor gewoon wegruimt. Dat is geen pijn. Dat is werk, dat je pas merkt als je afstapt.
Lisa zei: “En morgen?”
Ik zei: “Kroatië.”
Ze zei: “Dat weet ik.”
Dag 1 in cijfers
| Wat | Waarde |
|---|---|
| Afstand | 563 km |
| Start | Franken |
| Bestemming | Inzell |
| Route | Ingolstadt, Chiemgau, Berchtesgadener Land (omgeving Königssee), Inzell |
| Passen en hoogte | geen passen, Inzell ligt op ongeveer 700 m |
| Landen | Duitsland |
| Overnachting | Hotel in Inzell |