Κροατία. Άλλο σχέδιο δεν υπήρχε.
Δεκαοκτώ χρόνια δίπλωμα, πέντε εβδομάδες με μια R 1250 R, εννέα μέρες στη διάθεσή μου - και μία λέξη για σχέδιο ταξιδιού.
Υπήρχε ακριβώς μία προϋπόθεση, και ήταν μία λέξη: Κροατία.
Καμία ημερομηνία επιστροφής, πέρα από τον αριθμό των ημερών. Καμία κράτηση. Καμία διαδρομή.
Αυτό που επίσης δεν υπήρχε: εμπειρία.
Είχα δίπλωμα εδώ και δεκαοκτώ χρόνια. Πάνω γράφει τι επιτρέπεται να οδηγείς, και στο δικό μου έγραφε και η μεγάλη μοτοσυκλέτα. Δεκαοκτώ χρόνια το κουβαλούσα λοιπόν στο πορτοφόλι. Να οδηγήσω δεν οδήγησα τίποτα.
Πρώτα, λοιπόν, ένα μάθημα ανανέωσης, εθελοντικά, στη σχολή οδηγών της γειτονιάς. Με τις εξετάσεις δεν είχε σχέση, αυτές ήταν πολύ παλιά. Προτιμούσα να ρίξω μια μοτοσυκλέτα της σχολής παρά να βρεθώ πεσμένος δίπλα στη δική μου σαν ο τελευταίος βλάκας.
Μετά αγόρασα μια G 310 R. Ήταν πολύ αδύναμη, και η εξήγηση ήταν απλή: ζυγίζω 100 κιλά, η 310 έχει 34 ίππους, και με συνεπιβάτιδα πίσω δεν γίνεται και πολλά. Κάθισα πάνω της τη Lisa, τότε φίλη μου, σήμερα γυναίκα μου. Παραπονέθηκε μόνη της ότι είναι λίγη. Να παρακαλέσω για άδεια δεν χρειάστηκε.
Τέσσερις εβδομάδες αργότερα μια R 1250 R στεκόταν έξω από την πόρτα μου, πέντε εβδομάδες πριν από την αναχώρηση. Ως τότε πρόλαβα το σέρβις των πρώτων χιλίων χιλιομέτρων και λίγα χιλιόμετρα ακόμη. Ένα naked. Boxer, κάρντανς, χωρίς φέρινγκ, χωρίς σύστημα βαλιτσών από το εργοστάσιο, χωρίς ρεζερβουάρ φτιαγμένο για τη Δαλματία.
Και με αυτό το μηχάνημα και αυτόν τον απολογισμό ξεκίνησα από τη Φραγκονία, με τη Lisa πίσω, με κατεύθυνση την Αδριατική.
Μπορεί κανείς να το θεωρήσει θάρρος. Μπορεί και να το θεωρήσει αυτό που ήταν: ο μοναδικός τίμιος τρόπος να μάθεις μοτοσυκλέτα. Η σχολή οδηγών σού μαθαίνει διαδικασίες. Εννέα μέρες με αποσκευές, ζέστη, αέρα, περάσματα και έναν δεύτερο άνθρωπο σού μαθαίνουν ποιος είσαι στην πραγματικότητα πάνω σε μια μοτοσυκλέτα.
Ο άνθρωπος πίσω μου ήταν το πραγματικά αξιοσημείωτο. Μια συνεπιβάτιδα σε ένα εννιαήμερο ταξίδι είναι ο πιο απροστάτευτος συμμετέχων σε ολόκληρο το σύστημα - χωρίς έλεγχο, χωρίς ορατότητα προς τα μπροστά, χωρίς τιμόνι, κι όμως πρέπει να ακολουθήσει κάθε απόφαση. Η Lisa το έκανε αυτό με κάποιον που είχε λίγο παραπάνω από δύο μήνες εμπειρία, εκ των οποίων πέντε εβδομάδες σε αυτό το μηχάνημα. Η εμπιστοσύνη σε μια μοτοσυκλέτα δεν είναι μεταφορά, είναι προϋπόθεση λειτουργίας, και εκείνη την προκατέβαλε πριν υπάρξει αντίκρισμα.
Στο τέλος ο χιλιομετρητής έγραφε περίπου 2.940 χιλιόμετρα, μοιρασμένα σε εννέα μέρες στα τέλη Αυγούστου 2024.
Να κάνουμε χιλιόμετρα
Η πρώτη μέρα ήταν καθαρή απόσταση. Να αφήσουμε πίσω τη Φραγκονία, να κατέβουμε προς τις Άλπεις, να καίμε χιλιόμετρα, ώστε τη δεύτερη μέρα να μπορεί να ξεκινήσει κάτι ωραίο. Η πιο αχάριστη μέρα κάθε ταξιδιού, και αυτή για την οποία δεν γράφει ποτέ κανείς.
Ξεκινήσαμε λίγο μετά τις δέκα, μέσω Ingolstadt και Chiemgau, προς το Berchtesgadener Land. Θέλαμε να καταλήξουμε κάπου στους πρόποδες των Άλπεων, ένα κρεβάτι, τίποτα παραπάνω. Και μετά χαθήκαμε, ή πιο σωστά: η εφαρμογή πλοήγησης στο κινητό είχε κρασάρει, και μετά την επανεκκίνηση είχε ξεχάσει τον προορισμό που μισή ώρα νωρίτερα είχα αλλάξει σε Inzell. Μας οδήγησε υπάκουα στον παλιό. Λίγο μετά τις οκτώ το βράδυ βρισκόμασταν στην περιοχή του Königssee, αρκετά μακριά από εκεί που θέλαμε να πάμε.
Πίσω γυρίσαμε με άδειες μπαταρίες, πρώτα απ’ όλα εκείνη του intercom: οδηγίες πλοήγησης δεν άκουγα πια καθόλου. Στην άκρη του δρόμου φορτίσαμε δέκα λεπτά, ώστε να υπάρχει πάλι κάτι μέσα, και συνεχίσαμε. Λίγο μετά τις εννέα φτάσαμε στο Inzell.
Από πριν δεν είχαμε κλείσει τίποτα, απολύτως τίποτα. Το Inzell το κλείσαμε το βράδυ από το κινητό, περίπου δύο ώρες πριν φτάσουμε.
Κοιμηθήκαμε λοιπόν στο Inzell. Όχι στο Königssee - δίπλα. Κάτι που αποδείχθηκε το καλύτερο κομμάτι του λάθους, γιατί στο Inzell το επίπεδο των τιμών δεν έχει καμία σχέση με εκείνο της λίμνης.
Το βράδυ, στο παγκάκι μπροστά από το σπίτι, μια μπίρα στο χέρι, βουνά μπροστά στη μύτη μου, πόδια που βούιζαν από το κάθισμα - και ένας αυχένας που μου ανακοίνωσε για πρώτη φορά τι σημαίνει «naked, χωρίς φέρινγκ» σε 563 χιλιόμετρα. Σε ένα naked, στα εκατόν τριάντα, κρατάς τον κορμό απέναντι σε ένα ρεύμα αέρα που ένα touring απλώς το παραμερίζει. Αυτό δεν είναι πόνος. Είναι δουλειά που τη νιώθεις μόνο όταν κατεβαίνεις.
Η Lisa είπε: «Και αύριο;»
Είπα: «Κροατία.»
Είπε: «Αυτό το ξέρω.»
Η ημέρα 1 σε αριθμούς
| Στοιχείο | Τιμή |
|---|---|
| Απόσταση | 563 χλμ. |
| Εκκίνηση | Φραγκονία |
| Προορισμός | Inzell |
| Διαδρομή | Ingolstadt, Chiemgau, Berchtesgadener Land (περιοχή Königssee), Inzell |
| Περάσματα και υψόμετρο | κανένα πέρασμα, το Inzell βρίσκεται περίπου στα 700 μ. |
| Χώρες | Γερμανία |
| Διανυκτέρευση | ξενοδοχείο στο Inzell |